دلتنگی

دلتنگی ام مثل خیابانی که پایانی ندارد

                                            از بام تا شام

                                                               در خلوتی محض

                                              تا بی نهایت

                                                                  با من و

                                    تنهایی من

                                                   هم مسیر است

                                                                                بانوی من

                               بانوی قصر با شکوه شعر هایم

                                                             کز راه های دور می آیی سرانجام

                              هرچند خاموش

                                                     هرچند غمگین

                                                                            هرچند بی آواز و آرام

                                                                                                 اما عبور از این خیابان

                                                        دلپذیر است

/ 1 نظر / 8 بازدید
سرور

من از این شعر خیلی خوشم اومد اگه توی وبلاگم بیارمش ناراحت نمیشی