نی لبک

بی حریف افتاده ام ٫ در گوشه ای نی لبک ٫ کی یاد ِ مشتاقان کنی ؟

نی لبک ٫ دردی به دل دارم ٫ بیا سینه ای ٫ از غم کسل دارم ٫ بیا

آتش ار خواهی به جانم برزنی هیمه هایی مُشتعل دارم ٫ بیا

نی لبک ٫ هرگز چو باران تر شدی ؟ رانده چون من ٫ از در ِ دلبر شدی ؟

نی لبک ٫ آتش به جانم گشته غم هرگز آیا ٫ زنده خاکستر شدی ؟

نی لبک ٫ هم درد ِ این هجران تویی محرم ِ اسرار ِ عُشاقان تویی

نی لبک ٫ با من مگو کاری کنم یا ز نای و ناله ٫ خودداری کنم

می پسندی بار ِ دیگر تا که من خون ِ دل ٫ از دیده ام جاری کنم ؟

من گِدایی ها ز باران کرده ام خواهش از مرغان ِ پران کرده ام

تا گلی پرپر شد اندر گوشه ای اشک ِ خود را وقف ِ گلدان کرده ام

هر شبی ٫ با اشک و با آهی دگر نی لبک ٫ بیدار بودم تا سحر

با نسیم هر شب ٫ دویدم تا به دشت تا مگر بویی رساند ٫ یا خبر

از سیاهی تا سپیدی ٫ گشته ام آن طرف ٫ تا نا امیدی ٫ گشته ام

گوشه ای پنهان نگشت از چشم ِ من گرچه دیدی یا ندیدی ٫ گشته ام

لیک ٫ جایی اسمی از یاران نبود پُرسشی ٫ از بزم ِ می خواران نبود

جایی ار هم صحبت ِ خاکی شدم آشنا با نم نم ِ باران نبود

نی لبک ٫ امشب که هم پایم تویی هم نفس ٫ با ناله و نایم تویی

داری آیا طاقت ِ این غصه را ؟ شاهد ِ یک لحظه غوغایم ٫ تویی

من نمی خواهم که سامانم دهی یا بهاری ٫ در زمستانم دهی

سینه تنها خالی از غم کرده ام ناله کن ٫ تا خرج ِ چشمانم دهی

نی لبک ٫ در بند ِ درمانم مباش در خم ِ چشمان ِ گریانم ٫ مباش

قلب ِ من خو کرده با زندان ِ غم در غم ِ تاریک زندانم ٫ مباش

بی گمان درد ِ دلم ٫ فهمیده ای کاین چنین در زیر و بم ٫ لرزیده ای

از تو می خواهم به سازی برزنی آن چه را کز دشت ِ چشمم ٫ دیده ای

آن چه را کز دشت ِ چشمم ٫ دیده ای

/ 0 نظر / 18 بازدید